Vör

Asset 4

Sem öndun lífsins, birtist hún öllu,
launhelgar ritar, hafi ég spurt.
Létt eins og fiðrið, kelar hún lífið
sem fjöður visku, veitir hún svör.

Allt hún mér opnar, hafi ég hugrekki,
til þess að leita, sjá það sem er.
Djúpt í því dulda, rennum við saman,
æðarnar þennjast, brennandi þrá.

Svörin ég sæki, í uppsprettu mína,
í hennar vilja, svar mitt er.
Hún þeytir mér upp, í glaðlyndi lífsins,
leysist ég upp, allar áttir í.

Létt og fljótandi, svíf ég áfram,
í öllum þeim heimum, er tilheyri ég.
Samtímis allstaðar, spurningum er svarað,
skýrleiki umfangsinns, ótrúlegur er.

Að deilast í dulda, dali drauma,
þar dropi daggar, speglar mynd.
Mörg er viskan, í vitleysu falin,
af sjálfri mér oft, ég opna hlátur.

Hún opnar mér sýn, á sameiningu,
Andstæðir pólar, verða ein heild.
Engar eru andstæður, í einum heimi,
lífið frjósamt, samkennd er.

Þar vil ég dvelja, löngum stundum,
Hvort sem sú stund, varðar mig eða þig.

 

As a breath of life, she appears to all
sacred writings, have I asked.
Light as feathers, caresses life
emanating wisdom, she givs answers.

Open everything, if I am brave
to seek, that what is.
Deep in the psyche, we merge
veins dilate, burning desire.

Seeking answers, from my sours
in her will, are my solutions.
She flings me up, into life´s joviality
I dissolve, into every direction.

Light and lofty, I soar forth
in all those worlds, I do belong.
Simultaneously everywhere, questions answered
the vastness of clarity, umbelievable is.

Divided into concealed, valleys of dreams
where dew-fall, reflects a picture.
Alot of wisdom, is hidden in folly
of myself I often, burst out laughing.

She opens a vision, a merger
opposite polls, become one.
No adversities, in one world
prosperous life, compassionate is.

There I dwell, lengths of time
whether that time, concerns you or me.